Game of Thrones

'Game of Thrones, aslında büyük bir taht hikayesi gibi görünür ama özünde insanların tutunacak bir yer arayışıdır. Herkes bir şey ister: sevilmek, güvende olmak, ait hissetmek. Taht sadece bahanedir. Kimse gerçekten o sandalyeyi istemez; herkes onun vaat ettiklerini ister.

Cersei gücü sevdiği için değil, korktuğu için ister. Kaybetme korkusu, onu acımasız yapar. Güç elindeyken nefes alabilir. Daenerys için iktidar, bir hayalden çok yarım kalmış bir hayatı tamamlama çabasıdır. Kaybettiklerini geri getiremez, ama dünyayı düzelterek içindeki boşluğu kapatabileceğine inanır. Ne kadar güçlenirse, o kadar yalnızlaşır.

Tyrion, küçümsenmiş bir çocuğun büyümüş halidir. Zekası, hayatta kalma biçimi. Alay eder, güler, küçümser; çünkü acıyla başka türlü baş edemez. Jon Snow ise hep arada kalır. Ne tam içeride, ne tam dışarıda. Onun meselesi kahramanlık değil; bir yere ait olabilme ihtiyacı. Bu yüzden doğruyu seçer, bedelini bile bile.

Sadakat burada temiz bir kavram değildir.
Ned Stark doğru olanı yapar ama dünya onu ödüllendirmez. Jaime, yanlış olanla yaşamak zorunda kalır. Ona söylenen kimliği zamanla taşımaya başlar. İnsan bazen kendisi olmadığı bir şeye alışır.

İnsanlar kötü olduğu için değil, dayanamadığı için yanlış yapar.
Hırs, çoğu zaman açgözlülükten değil, boşluktan doğar.